Thread:Chuck123456/@comment-24200891-20161003204414/@comment-24200891-20161011184135

Dziękuję za przeczytanie 13-ego fanfika. Sam się dziwiłem, że potrafiłem taki horror napisać. Lincoln stawał się coraz większym łotrem, a tytułowy stan osiągnął w koszmarze, kiedy usłyszał od sióstr, że go nienawidzą. Wtedy uznał, że z jego mocami miłość i rodzina mu nie są potrzebne. Traumatyczne dla niego było to, że zabijał, a najbardziej przeraziło go, że miał krew sióstr na rękach. Po takim koszmarze ciężko nie mieć traumy, dlatego Lincoln musiał z kimś porozmawiać. Najbardziej się bał nienawidzić i być znienawidzonym oraz zostania takim potworem.

Lucy zemdlała, bo nawet dla niej to było za wiele. Myślał, że swoją opowieścią przyprawił ją o atak serca, więc się załamał. Wybrałem Lunę jako jego psychoterapeutkę, bo Lori nie byłaby tak wyrozumiała, a Leni nie wiedziałaby jak się za to zabrać. Rozmowa z Luną to niemal streszczenie sezonu pierwszego. Ten ciepły dialog jest kontrastem dla tego koszmaru. Tą psychologiczną rozwiązałem jego wszystkie osobiste problemy, bo Luna podała mu fakty, dzięki którym nie powinien się tak martwić ani się tak słabo oceniać ani bać się, że nie pasuje do rodziny.