Thread:Chuck123456/@comment-24200891-20160729223531/@comment-24200891-20160802154544

Nie mieszkam w tym hotelu, jestem przejazdem. Mieszkam teraz u babci, która nie ma internetu. Teraz znowu tu jestem. Przyjechałem do babci, żeby zainstalować jej nową antenę do TV, żeby miała więcej programów.

Po przeczytaniu mojego fanfika ponownie, stwierdziłem, że akcja się zbyt szybko rozwija, a rozpłakanie się Lucy jest jakieś wymuszone. Na początku myślałem o kilku aktywnościach, jakie ona i Lincoln robią. Planuję rozszerzyć rozwinięcie, bo prolog i epilog są w porządku. Tytuł ma kilka znaczeń, np. Lucy zgrywa pogodzoną z brutalnym światem, a naprawdę maskuje swój smutek; jak już pokazano w odcinku Sleuth and Consequences nie jest całkowicie mroczna, ma w sobie odrobinkę światła; na jej smutek, który jest problemem tej historii jest nadzieja; Lucy zaczyna zdawać sobie sprawę, że nigdzie nie ma skrajnej beznadziei, jak sobie wmawia. Lincoln też dostaje lekcje, bo pojmuje, że to on jest powodem jej problemu, skoro nie chciał się z nią bawić. To było trochę brutalne, ale wiarygodne.