FANDOM


Το ακόλουθο είναι ένα σενάριο για το επεισόδιο "Ξεχασμένοι στο Σκοτάδι".

ΣενάριοEdit

Χάντερ Σπέκτορ: "Πιστεύεις στα φαντάσματα; Εγώ είμαι, ο Χάντερ Σπεκτορ, σπέκτορ χάντερ, αρχηγός της Ακαδημίας Κυνηγών Αληθινών Φαντασμάτων, ή... ΑΚΑΦ! Θα κατέβω στο πιο τρομακτικό σημείο του σπιιού, το υπόγειο! Την Κυριακή στις 8 το βράδυ! Μην το χάσετε, γιατί θα σας ξεχάσουμε στο σκοτάδι! ΑΚΑΦ!"
Λίνκολν: [σημειώνει στο ημερολόγιο] "Ναι, επιτέλους! Το ζωντανό φινάλε της καλύτερης σειράς του κόσμου! [Ο Λίνκολν κοιτά τους τηλεθεατές.] Εντάξει, ξέρω ότι ίσως και να σκέφτεστε 'Λίνκολν, με δέκα αδερφές, δεν υπάρχει περίπτωση να δεις την αγαπημένη σου εκπομπή.' Και, έχετε δίκιο. Κάθε Κυριακή στις 8, τα ίδια και τα ίδια." [Φλάς-μπακ με τις αδερφές του να παλεύουν για το τηλεχειριστήριο.] "Αλλά απόψε, έχω σχεδιο." [Χρησιμοποιεί το γουόκι-τόκι του.] "Δόκιμος Λίνκολν καλεί Δόκιμο Κλάιντ, με λαμβάνεις;"
Κλάιντ: "Δόκιμος Κλάιντ, σε λαμβάνω δυνατά και καθαρά! Είμαι ενθουσιασμένο! Θα καταφέρουμε να δούμε το ΑΚΑΦ μαζί. Και λέγοντας μαζί, εννοώ εσύ από το σπίτι σου, κι εγώ από το δικό μου, σωστά;"
Λίνκολν: [στους θεατές] "Ένα τέτοιο γεγονός ορόσημο, αποφασίσαμε να το δούμε χωριστά στα σπίτια μας. Ο Κλάιντ είναι τρελά ερωτευμένος με την αδερφή μου, την Λόρι. Είναι περίεργο."
Κλάιντ: [Κοιτάζοντας μια ζωγραφιά της Λόρι.] "Χάμπα χάμπα."
Λίνκολν: "Κλάιντ; Κλάιντ; Με λαμβάνεις;"
Clyde: "Ααα, να βιαστούμε Λίνκολν. Πήγε σχεδόν 8:00!"
Λίνκολν: "Ώρα για την Επιχείρηση Αποσπώ Τη Προσοχή Από Τις Αδερφές Μου Για Να Πιάσω Πρώτος Θέση Στη Τηλεόραση και να Δω το Φινάλε Της Εκπομπής ΑΚΑΦ και Να Βρω Πιο Σύντομο Όνομα Για Αυτή την Επιχείρηση, να μπει σε δράση."


Λόλα και Λάνα: [Βγαίνοντας από το δωμάτιο] "Καρτούν! Καρτούν! Καρτούν! Καρτούν!"
Λίνκολν: "Είπε κάποιος, ώρα για τσάι;" [εμφανίζει μια τσαγιέρα]
Λόλα: "Ίιιιιι! Ευχαριστούμε Λίνκολν!" [παίρνει τα πράγματα και επιστρέφει στο δωμάτιο.]
Λάνα: "Ει, εγώ δεν συμμετέχω σε χαζομάρες, θέλω να δω τηλεόραση!"
Λίνκολν: "Αν πιουν τσάι [βγάζει κάτι από πίσω του] αυτοί εδώ οι τύποι;"
[πιάνει τους δύο βατράχους.]
Λάνα: "Ίιιιιι! Ευχαριστώ Λίνκολν!" [τους παίρνει και επιστρέφει στο δωμάτιό της.]
Λίνκολν: "Ει, Λουάν!"
Λουάν: "Μόλις πήγαινα κάτω να δω τηλεόραση."
Λίνκολν: "Ίσως να πας να βρεις την βιντεοκάμερα καλύτερα. Τα δίδυμα τρελάθηκαν."
[οι Λόλα και Λάνα τσακώνονται]
Λόλα: "Δεν μπορείς, δεν μπορείς! Είναι δικό μου!"
Λουάν: "Ααα, αυτό θα γίνει σίγουρα επιτυχία!" [επιστρέφει στο δωμάτιό της να πάρει την βιντεοκάμερα] "Σ'ευχαριστώ, Λινκ!"
Λόλα: "Άου. Άου!"
[Οι Λίζα και Λίλη βγαίνουν από τα δωμάτιά τους]
Λίνκολν: "Εί, Λίζα! Δεν χρειάζεται να πας καθόλου όλα όσα θέλεις!"
Λίζα: "Λακτόζη, πρωτεΐνη τριτίου, χλωριούχο νάτριο, σακχαρόζη και ανθρακικό ασβέστιο;"
Λίνκολν: "Αα, εννοείς γάλα, αλεύρι, αλάτι, ζάχαρη, και αβγά;" [πιάνει τα συστατικά]
Λίζα: "Εσύ λες ντομάτα, εγώ λέω λικοπερσικό των εδόδιμων. Ευχαριστώ." [παίρνει τα συστατικά και επιστρέφει στο δωμάτιό της.]
Λιν: "Ναι! Δύο λεπτά και αρχίζει το παιχνίδ! Ουούου!"
Λίνκολν: "Χέι Λιν, δες αυτό." [holds out a football that starts floating] "Το γέμισα με ίλλιον για ατρόμητους παίκτες που θέλουν περισσότερα."
Λιν: "Εγώ το θέλω!"
[Η Λένι έρχεται.]
Λίνκολν: "Ααα, πιάσε!"
[Σφυρά η σφυρίχτρα, και η Λιν πάει να πιάσει την μπάλα.]
Λιν: "Ωω, αα!"
Lincoln: "Ωωω θεέ μου, Λένι!"
Λένι: "Τι, έχω αράχνη πάνω μου;" [ξύνει το κεφάλι της] "Πάρ'την! Πάρ'την! Πάρ'την! Πάρ'την! Πάρ'την!"
Λίνκολν: "Χειρότερο. Έχει σπυράκι στην άκρη της μύτης!"
Λένι: "Είμαι ένα απαίσιο τέρας!" [τρέχει μακριά]
Λούνα: "Εί αδερφέ! Το πρόγραμμα στην τηλεόραση απόψε ροκάρει!" [παίζει την κιθάρα της] "Ναι!"
Λίνκολν: "Η, θα μπορούσες να κάνεις το δικό σου ροκ σόου με φακό, στο δωμάτιό σου." [κρατά έναν πολύχρωμο φακό και η Λούνα τον παίρνει]
Λούνα: "Τι γλυκό αυτό! Ευχαριστώ, Λινκ!" [Επιστρέφει στο δωμάτιό της]
Λόρι: "Έχει δει κανείς το κινητό μου; Πρέπει να κάνω τουίτ για το σόου!"
Λίνκολν: [Παίρνει το κινητό και πατά πλήκτρα σ'αυτό] "Έι Λόρι! Ε, βρήκα το κινητό σου!"
Λόρι: "Δώσ'το μου!" [παίρνει το κινητό] "Πόσες φορές σου έχω πει να μην πειράζεις τα πράγματά μου;!" [Ο Λίνκολν μετρά αντίστροφα από το 3 και το τηλέφωνο χτυπά.] "Παρακαλώ; Ω, γεια Μπόμπι." [Γελάει] "Όχι, δεν σου έστειλα για να με πάρεις, αλλά χαίρομαι που πήρες!" [στον Λίνκολν] "Ευχαριστώ για το τίποτα, χαζό!"
Λίνκολν: [Βλέπει την Λίλη να κοιμάται, την βάζει στο καλαθάκι και την φιλά.] "Και αυτό μας κάνει 10."
[Ο Λίνκολν γλιστρά στις σκάλες και πηδά στο πάτωμα; στους θεατές.] "Όπως είπα, μπορεί να μην είμαι ο γρηγορότερος, ίσως ούτε ο ποιο δυνατός, αλλά για να ξεφορτωθώ όλες τις αδερφές μου, πρέπει να έχω ένα σχέδιο."
Λούσυ: "Εμένα με ξέχασες."
Λίνκολν: "Ααα!" [πέφτει στο πάτωμα.] "Λούσυ! Πάντα ξεχνάω την Λούσυ!"
Λούσυ: "Σε όλη μου τη ζωή."
Λίνκολν: "Τι κάνεις εσύ εδώ;"
Λούσυ: "Βλέπω την αγαπημένη μου εκπομπή, "Οι Βρικόλακες της Μελαγχολίας"."
Λίνκολν: "Αυτό είναι το επεισόδιο του ΑΚΑΦ για το οποίο όλοι θα συζητούν αύριο στο σχολείο! Παρακαλώ, άσε με να το δω, σε παρακαλώ πολύ, σε ικετεύω!"
Λούσυ: "Συγνώμη, αλλά ξέρεις τον κανόνα. Εγώ ήρθα εδώ [σε σλόου-μόσιον] πρώτη."
Λίνκολν: "ΌΧΙΙΙΙΙΙ!" [Βλέπει το τηλεχειριστήριο και το γλείφει] "Χα!"
Λούσυ: [πιάνει άλλο τηλεχειριστήριο] "Το χειριστήριο αυτό το πέταξε η Λίλη στην τουαλέτα."
[Ο Λίνκολν καθαρίζει το στόμα του, και φτύνει]
Λούσυ: "Συγνώμη, αλλά δεν χάνω τους βρικόλακες. Ο Έντγουιν είναι κρύος και βασανισμένος και μυστηριώδης. Άααχ. Μακάρι να μην ήταν από άλλον αιώνα."
Λίνκολν: "Από άλλον αιώνα! Δεν πειράζει Λούσυ. Δες το σόου σου στην μεγάλη έγχρωμη τηλεόραση. Θα δω τον δικό μου στην παλιά, ασπρόμαυρη τηλεόραση του μπαμπά."
Λούσυ: "Ασπρόμαυρο, το αγαπημένο μου."
Λίνκολν: "Θα κάνει το σόου μου λίγο πιο... τρομακτικό!"
Λούσυ: "Τρομακτικό, κι αυτό μου αρέσει."
Λίνκολν: "Λοιπόν, καλούς βρυκόλακες να έχεις."
Λούσυ: "Στάσου! Θέλω την παλιά τηλεόραση!"